Danışman: Prof. Tuğrul Emre Feyzoğlu
Yazar: Servet Pişken

Duyumsama süreci, imge teorisini oluşturan temel unsurlardan biridir. İnsanın gündelik yaşamda duyumsadığı özellikle görme duyusuyla ortaya çıkan yanılsamalı görünüşlerin anlamlandırılması, çalışmanın kapsamını oluşturmaktadır. Bu çalışma, "İnsanın deneyimlediği kurgulanmış-sanal veri akışı çoğalırsa algı ve anlama yetisini bozar.” Hipotezi etrafında şekillenmiştir. Çalışmanın amacı, insanın doğal öğrenme sürecini etkileyen imgelerin zihindeki dönüşümünü sorgulamak ve toplum yararı açısından algılamaya yönelik kurgulara dikkat çekmektir. Dijital dünyanın insan algısı üzerindeki olumsuz etkileri, görünür ve görünmez yollarla insanların deneyimlerini veya davranışlarını şekillendirdiği için bu varsayım son yıllarda daha da önem kazanmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, insanın duyumsama yoluyla düşüncenin oluşum aşamaları incelenmiştir; yanılsamanın insanın biyolojik sisteminde hazır bulunduğu sonucuna varılmıştır. İkinci bölümde, düşünce biçimlerinin kontrol edilebilirliği ile gerçeklik ve yanılsama arasındaki ilişki, sanatsal imge ve dijital düzen örnekleriyle değerlendirilmiş; sanatsal imgelerin görünenin ardındaki gerçekliğin tümel temsilleri ele alması, Gestalt kuramı ile temellendirilmiştir. Üçüncü bölümde, eleştirilen gerçekliğin önermesi sunulmaktadır. Zihinde oluşan yanılsama sonrası doğal düşünümün sürdürülebilirliği için yaratıcı etkinliğin rolü nöroplastisite üzerinden incelenmiştir. Sonuç olarak, sanatsal imgelerin onarıcı etkisinin, zihinsel inşa sürecindeki manipülasyonlara karşı farkındalık oluşturması amacıyla uygulamalar yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Gerçeklik eleştirisi, yanılsama, kurgulanmış veri akışı, imge, imge teorisi, sanatsal imge, nöroplastisite.