Danışman: Doç. Dr. Alım Selin MUTDOĞAN
Yazar: Duygu SEMİZ

Tüm zaman boyunca bilgiyi saklamak, korumak ve aktarmak adına farklı biçim ve
anlamlarla inşa edilen kütüphaneler bilginin mekan düzleminde gelişim sürecini
okumak adına en belirgin yapı tipi olarak inceleme konusu seçilmiştir. Çalışmada
kütüphanelerin; bilgi hegemonyaları, kullanıcı, meta ve mekan üzerinden tarihsel
bağlamda geçirdiği dönüşümü ele alarak kütüphanenin anlamsal karşılıklarının
tespit edilip tartışıldığı bir süreç ortaya koymak hedeflenmiştir.
Araştırmada nitel yöntem benimsenmiş olup, tarihsel süreçlerin analiz edilmesi
amacıyla kapsamlı bir literatür taraması ve doküman analizi gerçekleştirilmiştir. Elde
edilen veriler analiz edilmiş, süreç içerisindeki değişimler belirlenmiş ve bu
dinamikler kronolojik kırılma noktaları olarak sınıflandırılmıştır. Veri analizleri
sonucu belirlenen zaman aralıklarında öne çıkan kavramlar ve ilişkileri yapıya dair
anlamları tespit etmek amacıyla ilişkilendirilmiş ve çalışmada özgün bir analiz
sonucu ortaya çıkartmayı sağlamıştır. Elde edilen bulgular tarihsel süreç içinde
yorumlanmış, dönemsel değişimlerin biçimsel ve kavramsal yansımaları analiz
edilerek anlamsal tespitler ve tartışmalar yapılmıştır.
Bu bağlamda ulaşılan sonuçlar, kütüphanenin tarih boyunca salt bir bilgi deposu
değil; aynı zamanda bilgiye, otoriteye ve topluma dair zihniyet yapılarını taşıyan
dinamik bir kavram olduğunu ortaya koymaktadır. Farklı zamanlarda kütüphanenin
farklı anlamları karakteristik özelliğini belirlemekte baskın olarak öne çıkmıştır. Bilgi
gerekli oldukça taşıyıcısı da biçiminden bağımsız bir ihtiyaç unsuru olarak kalacak
ve kütüphaneye de çeşitli formlarda ihtiyaç duyulacaktır.

Anahtar sözcükler: Bilgi mekanı, kolektif bilgi, kütüphane, semantik dönüşüm,
kütüphane